برای رهایی از جنگ، برای صلح و گذار
برای رهایی از جنگ، برای صلح و گذار
ملهٔ نظامی مجدد آمریکا و اسرائیل به ایران که اکنون وارد چهارمین روز خود شده است، کشور را در وضعیتی بحرانی و نگرانکننده قرار داده است. با این همه، ریشههای این بحران را باید در سالها سیاستهای نابخردانه و تنشآفرین جمهوری اسلامی جستوجو کرد؛ سیاستهایی که با نادیده گرفتن منافع مردم و صرف منابع ملی در مسیر تقابل و بحران، ایران را در معرض جنگ، ناامنی و ویرانی قرار داده است. امروز مردم ایران بیش از هر زمان دیگری پیامدهای این سیاستها را در قالب ناامنی، فقر، بیثباتی و چشماندازی تیره برای آینده تجربه میکنند.
جنگ تنها جان انسانها را تهدید نمیکند، بلکه توان جامعه در مدیریت بحران و برنامهریزی برای آینده را نیز تضعیف میکند. شرایط کنونی، زندگی روزمرهٔ مردم را با محدودیتها و فشارهای جدی مواجه ساخته و نشان میدهد که استمرار تنش و درگیری، کشور را در مسیر بحرانهای پیچیدهتر قرار خواهد داد.
در چنین شرایطی، وظیفهٔ نیروهای مخالف و آزادیخواه، تمرکز بر راههای برونرفت از وضعیت کنونی و مقابله با پیامدهای ویرانگر جنگ است. اختلافنظر دربارهٔ چگونگی آغاز جنگ نباید مانعی در برابر شکلگیری همبستگی ملی شود. چه آنان که جنگ را راهی برای رهایی میپندارند و چه آنان که آمریکا و اسرائیل را عامل تجاوز میدانند، همگی در برابر خطری مشترک قرار دارند. از این رو، دفاع از صلح و تلاش برای گذار از استبداد حاکم به یک نظام دمکراتیک و سکولار باید به محور همگرایی همهٔ نیروهای آزادیخواه و دلسوز کشور بدل شود.
دفاع از صلح و گذار و تبدیل آن به گفتمان غالب جامعه، ضرورتی فوری و انکارناپذیر است. شرایط کنونی و نشانههای آشکار ضعف حاکمیت، فرصتی تاریخی فراهم آورده است تا با اتحاد گستردهٔ نیروهای سیاسی و مدنی، صلح و گذار به نظمی مردمسالار به خواستی همگانی و فراگیر بدل شود. تجربههای تاریخی نشان داده است که نظامهای استبدادی، بهویژه در شرایط بحران و جنگ، در برابر اتحاد و همبستگی گستردهٔ مردم آسیبپذیرتر میشوند.
در عین حال، اگر این موقعیت با طرحی روشن و تلاشی سازمانیافته برای گذار همراه نشود، این خطر جدی وجود دارد که حاکمیت بار دیگر تجدید قوا کرده و بار بحران و شکست خود را بر دوش مردم بیدفاع بیفکند. در چنین شرایطی، تشدید سرکوب، گسترش اختناق و بازتولید چرخهٔ بحران و استبداد دور از انتظار نخواهد بود.
از اینرو، ما از تمامی نیروهای آزادیخواه، صلحدوست و دلسوز کشور میخواهیم که با تقویت اتحاد عمل و همبستگی، دفاع از صلح را با تلاش برای رهایی از ظلم و استبداد پیوند دهند. آیندهای آزاد، امن و آرام برای مردمان ایران تنها زمانی دستیافتنی خواهد بود که صلح و گذار، در کنار یکدیگر، به خواستی مشترک و نیرویی مؤثر برای تغییر بدل شوند.
شورای همکاری ترکمنصحرا
۱۲/۱۲/۱۴۰۴
